Wspomnienia Galadrieli autor: Niuchaczaus
Streszczenie: Hmmm... W jednym wierszu streszcza si? Silmarillion... A m??wi wiadomo kto.
Kategorie: Krainy P????nocy, Aman, Lothl??rien
Postacie: Galadriela
Gatunek: Poezja/Pie??ni
Ostrze??enia: Brak
Serie: Brak
Rozdziały: 1 Zakończone: Tak Słów: 340 Przeczytano: 2261 razy Opublikowano: 2008-04-28 Aktualizacja: 2008-05-03

1. Brak autor: Niuchaczaus

Brak autor: Niuchaczaus
Zadrżała wyspa
pękły więzy ziemi
jak łódź ogromna zielenią rozżarzona
przeniosła nas moc Valarów za Morze

Pamiętam Drzew światło w Godzinie Zmieszania,
gdy stałam blaskiem ich opromieniona;
pamiętam śpiew ptaków w Loriena ogrodach,
pamiętam drzew gałęzie jak białe ramiona...

Lecz Drzewa umarły, na wylot przeszyte
czarną włócznią; i jadem okropnym zatrute...
I światło przetrwało tylko w trzech klejnotach,
co lśniły jak kule z płomienia wykute...

Pamiętam krew czerwoną na brzozowej bieli
kałuże szkarłatne zmyte wodą słoną...
pamiętam wyrok zimny jak lód Helcaraxe,
pamiętam, gdy patrzyłam, jak okręty płoną...

Pamiętam wojny cień, ukryte miasta,
i fortec wszystkich kolejno upadek;
pamiętam trzy piękne, potężne Pierścienie,
i ludzi w wirze bitwy tak pamiętną zdradę...

Pamiętam zwycięstwo ostatnich sojuszów,
i klęskę w godzinie promienistej chwały;
pamiętam lata długie, w pokoju przeżyte,
chociaż okruchy zła w cieniu przetrwały...

Wiem o istotach, drobnych, niepozornych,
które świat cały z mroku ocaliły;
pamiętam chwilę, kiedy zła ostatki
w pierwotnym ogniu Góry się stopiły...

Spłonął Jedyny, z nim moc pozostałych
umknęła niby lekki, senny jeszcze wiatr;
Ostatnie okręty przez mgłę się przebiły
niosąc Eldarów poza krągły Świat.

Czekam, wciąż stojąc u szyi łabędzia,
kiedy się szara przeciera zasłona,
czekam – i powiew łagodny wspominam
w złocistych Lothlorien liściach i gałęziach...

Nie wiem, czy w Amanie zakwitną mallorny,
czy znów zatańczę na elanor łanach;
Nie wiem, czy zamiast w kamiennym pałacu
będzie mi wolno zostać na talanach...

Bo choć łabędzi skrzydła mocne, lekkie,
zaniosą mnie w świat najpiękniejszy znów,
to okruch z mego serca pozostanie w tobie,
Lothlorien, kolebko bladozłotych snów.
Utwór pochodzi ze strony http://fanfiki.tolkien.com.pl/viewstory.php?sid=182